زيباست

مثل آواز قناري تو بهار

با تو بودن از تو گفتن زيباست

مثل آواز قشنگ جويبار

با تو بودن از تو گفتن زيباست

مثل اشكهاي لطيف شبنم روي گونه هاي زنبقهاي خواب            

           تو بودن از تو گفتن زيباست

مثل بارش بارون تو كوير

مثل رويش دوباره چمن روي تن يخ زده زمين پير

تويي مهتاب سحر ، تويي بارون كوير

حالتون چطوره

اینم یه سری عکس جالب امیدوارم خوشتون بیاد نظر یادتون باشه ممنونم

تقدیم به آنکه ناقوس قلبش آهنگ مهرو محبت میزند...

سلام خوفید

به دلیل زیاد بودن عکسها ممکنه بارگذاری یه کم طول بکشه

اگر عکسی را نشان نداد روش کلیک راست کنیدوshow pictureرا بزنیداگه فایده نداشت refresh کنید  نظر یادتون نره

 بی تو ،اما،به چه حالی من از آن کوچه گذشتم !

دوستان عزیز از این به بعد من هر هفته ای دوبار اپ میکنم .

همیشه خسته شبهای شاعرانه منم

                                             کجاست فرصت یک لحظه با تو زیستنم؟

اگرچه باعث تشویش و اضطراب منی

                                             هنوز در شک و تردید انتخاب منی

همیشه عشق تو آغاز اعتراف من استچ

                                                اسیر بازی ذهن خیالباف من است

دلم گرفته از این روزهای تکراری

                                        و مانده ام که چه اندازه دوستم می داری

چقدر این دل تنهای من تحمل داشت

                                            برای اینهمه عاشق شدن تحمل داشت

و عشق های زمینی که پایبندم کرد

                                              کنار نام تو دلتنگی مرا کم کرد

توئی که زندگی عاشقانه لایق توست

                                         تمام هستی من مدتیست عاشق توست

تمام زندگیم بی تو بوی غربت داشت

                                            و از سکوت غم انگیز من شکایت داشت

به شکوه های دلم رنگی از سکوت بزن

                                               برای خستگی ام لحظه ای فلوت بزن

منم که بعد تو تندیس مرگ خواهم شد

                                           و زیر بارش غم خیس مرگ خواهم شد

نخواه بعد تو بازیچه غزل بشوم

                                       و در هوای غزلهای بی تو حل بشوم

من این همیشه پرواز را نمی خواهم

                                              هوای اینهمه ایجاز را نمی خواهم

همیشه دل خوش پایان راه می مانم

                                               شروع جاده و آغاز را نمی خواهم

بهار چله چله های پس از تو تعطیلی است

                                                   چگونه اینهمه آواز را نمی خواهم

اگرچه پنجره ها روبروی من باز است

                                            پس از تو جرات پرواز را نمی خواهم

دلم گرفته ولی بعد رفتنت دیگر

                                     غروب و پنجره باز را نمی خواهم

نگیر فال ببند این کتاب را حتی

                                       پس از تو حافظ شیراز را نمی خواهم

شبی نیاید از این شعرها عبور کنی

                                           مرا دوباره از این عاشقانه دور کنی

از انحنای خیابان توئی که رد شده ای

                                              چه زود رسم بد شهر را بلد شده ای

برای دیدن تو پشت شیشه خواهم ماند

                                            منم که منتظرت تا همیشه خواهم ماند

و زخم کهنه دل را دوباره نو نکنی

                                         به جرم عشق مرا بین شهر هو نکنی

خدا نکرده برای تو باز نشود

                                  و زیر پای جدایی دلم لگد نشود

نه! من تحمل آن روز را ندارم عزیز

                                          تمام زندگییم خوب من ! بهارم عزیز !

برای زندگیم شعر دلخوشی نشود

                                            و راه آخر من بی تو خودکشی نشود

منم پس از تو و تنها غرور مردم شهر

                                              بدون بودن تو مرده شور مردم شهر!

شعرای من یه بهانه است ، یه سرود عاشقانه است
من برات ترانه میگم تا بدونی که باهاتم
من عشقت رو به همه دنیا نمیدم 
حتی یادت رو به کوه و دریا نمیدم
با تو میمونم ، واسه همیشه
میمیرم بی تو ...

خاطرات تو رو ، چه خوب چه بد حک می کنم
توی تنهاییم فقط به تو فکر میکنم
اگه دنیا بخواد من و تو تنها بمونیم
واست میمیرم جواب دنیا رو میدم
با تو میمونم ، واسه همیشه
میمیرم بی تو ...  

ازمن پرسيد 

من و بيشتر دوست داری يا زندگيت رو؟!

گفتم زندگيم رو       

قهر کرد و رفت       

آخه نذاشت بگم که تموم زندگيم تويی...

گل زندگيم هم اكنون كه به تو فكر ميكنم و اين جملات را كه ميخواهم برايي تو بنويسم حالتي

عجيب دارم آري مانند آن بلبلي هستم كه با قلب كوچكش براي رضاي دل معشوقش ترانه سر ميدهد ولي از دل مشكل پسند او مي ترسد و نگران اينه كه شايد مورد قبول نباشد . واقعا نمي دانم كه با چه بياني زيبايي عشق تو را بسرايم.تمام غمهاي من با لبخندي كه بر لبهاي شيرينت نقش ميبندد از بين

مي رودو تمام شيريني زندگي ام با كوچكترين غمي كه بر چهره تو مي نشيند محو مي شود.صدف جان لحظه اي

نيست كه در ياد تو و غرق در خيالت نباشم.

گلم نمي دونم چطوري بهت بگم كه چقدر دوستت دارم و چه اندازه ميزان محبت تو در دلم ريشه افكنده است.

فقط آرزو ميكنم كه زندگيم حتي براي يك لحظه هم كه شده كوتاه شود و تمام آن را در كنار تو باشم .

روز به روز كه مي گذرد آتش محبتت در دلم بيشتر مي شود و من به خاطر اين محبت تو از صميم قلب

مي گويم كه گل زندگيم دوستت دارم

دست خودم نیست

اگر می بینی عاشق تو هستم ، دیوانه تو هستم ، و تمام فکر و زندگی من تو شده ای
به خدا بدان که این دست خودم نیست!

اگر میبینی چشمانم در بیشتر لحظه ها خیس است و دستانم سرد است و اگر میبینی همه لحظه های دور از تو بودن اینهمه سخت و پر از غم و غصه است بدان که این دست خودم نیست!

دست خودم نیست که همه لحظه ها تو را در جلو چشمانم میبینم و به یاد تو می باشم.

دست خودم نیست که دوست دارم همیشه در کنارت باشم ، دستانت را بگیرم ، بر
لبانت بوسه بزنم و تو را در آغوش خودم بگیرم!

به خدا دست خودم نیست که هر شب به آسمان نگاه می اندازم و ستاره ای درخشان را میبینم و به یاد تو می افتم!

دست خودم نیست که هر سحرگاه به انتظارت مینشینم تا در آسمان دلم طلوعی دوباره داشته باشی

نگاه خسته به درهاي بسته
کشتي دلها به گل نشسته
هوا چه دلگير دلا گرفته
دل نگروني هفت روز هفته
دفتر پير صداي خستم
ديگه پوسيده تو شب اسيره
دل که يه عمري پر از صفا بود
بس شده زخمي داره ميميره
نفس نمونده واسه ادامه
تنها رفيقم اين سايه هامه
ديگه بريدم خسته و پيرم
دروغ و حرفام تو خنده هامه

خنده هاي زورکي , اشکاي يواشکي
شب و روزي بي هدف , لحظه هاي الکي
ساعتهاي پر سوال , دل خوشيها تو خيال
حسرت پرنده ي دل که نداره پرو بال

این دختره یه دوست پسری داشت که عاشقه او بود.

دختره همیشه می گفت:

اگه من چشمامو داشتم و بینا بودم

همیشه با او می موندم

 یه روز یکی پیدا شد که به اون دختر چشماشو بده.

وقتی که دختره بینا شد دید که دوست پسرش کوره.

بهش گفت من دیگه تو رو نمی خوام برو.

پسره با ناراحتی رفت و یه لبخند تلخ بهش زد

و گفت :مراقب چشمای من باش ......

وقتی که دل ارزش خودش را از دست بدهد ...

وقتی چشمهایت دیگر اشکی برای ریختن نداشته باشند...

وقتی دیگر قدرت فریاد زدن را هم نداشته باشی ...

وقتی دیگر چه دل تنگت می خواست گفته باشی ...

وقتی دیگر دفتر و قلم هم تنهایت گذاشته باشند...

وقتی از درون تمام وجودت یخ زده باشد ...

وقتی چشم از دنیا ببندی و آرزوی مرگ بکنی ...

وقتی احساس کنی که دیگر هیچ کس تو را درک نمی کند ...

وقتی احساس کنی که تنها ترین تنها ها هستی ...

وقتی باد تمام شمع های روشن اتاقتو خاموش کند ...

چشمهایت را ببند

                         و از ته دل بخند

که با هر لبخندت روحی خاموش ، جان دوباره می گیرد و درخت پیر دوباره جوان می شود .

لحظه هاست که آدمی را هیچ و پوچ می کند

لحظه هاست که انسان را فرسوده و خسته از زندگانی می کند

لحظه هاست که عمر مارا به پایان می رسانند

لحظه هاست که اتسان را فریب می دهند

بیایید از پس لحظه ها بگزریم

به امید لحظه بعدی زندگی نکنیم

اینگونه بی اندیشیم که انگار لحظه بعدی پس راه مانده است

و از همین لحظه لذت ببریم

نه به امید لحظه بعدی

برای تو و خویش

چشمانی آرزو می کنم

که چراغ ها و نشانه ها را

در ظلمات ما

ببیند

گوش

که صداها و شناسه ها را

در بیهوشی مان بشنود

برای تو و خویش ، روحی

که این همه را

در خود گیرد و بپذیرد

و زبانی که صداقت خود

مارا از خاموشی خویش

بیرون کشد

و بگذارد

از آن چیز که ما را در بند کشیده است

سخن بگوییم

غم میره از دل و تاریکی میمیره

بعد تو بی تو نشستم تا یه روزی

دستای سردمو دست تو بگیره

اومدی اما دیدم دست تو سرده

گفتی اون روزا دیگه برنمی گرده

اومدی اما دیدم دست تو سرده

گفتی اون روزا دیگه برنمی گرده

گفته بودم اگه بر گردی می بینی

نقش غم ها را تو آئینه چشمام

می دونی اینجا تو این خونه غمگین

رنگ بی رنگی گرفته بی تو دنیام

اومدی اما دیدم دست تو سرده

گفتی اون روزا دیگه برنمی گرده

اومدی اما دیدم دست تو سرده

گفتی اون روزا دیگه برنمی گرده

گفته بودم اگه بر گردی می بینی

روی این پنجره ها اسم تو مونده

قصه اومدنت باز منو تنهاااا

توی این تاریکی شبها کنشونده

بی تو بودن لحظه جبر منه

صبر ایوب زمان صبر منه

خونه بی توخونه نیست قبر منه

بیا تا اون روزهای خوبم بیاد

دست من گرمیه دستات را می خواد

غم تو جونمو آتیش می زنه

گفته بودم اگه برگردی می بینی

روی این پنجره ها اسم تومونده

قصه اومدنت باز منو تنهاااا

توی این تاریکه شبها کشونده

بی تو بدون لحظه جبر منه

صبر ایوب زمان صبر منه

خونه بی تو خونه نیست قبر منه

بیا تا اون روزای خوبم بیاد

دست من گرمیه دستات را می خواد

غم تو جونمو آتیش می زنه

گفته بودم اگه برگردی می بینی

نقش غم ها راتو آئینه چشمام

می دونی اینجا تو این خونه غمگین

رنگ بی رنگی گرفته بی تو دنیام

اومدی اومدی اما دیدم دست تو سرده

گفتی اون روزادیگه بر نمی گرده

اومدی اومدی اما دیدم دست تو سرده

گفتی اون روزادیگه بر نمی گرده  

ابلیس ناگه آمد وابلیسان را فرستاد.آنها حسرت را ابدی کردند

و محبت را در جایی نامعلوم دفن کردند.مبارزه را اجباری کردند

و انتظار را سپردند به رویاهای ما .ما منتظر هسیتیم

و حسرت می کشیم به امید روزی که حسرت تمام شود و

مبارزه های ما به ثمر برسد و انتظار به تمام شود منجی بیاید

و محبت را آزاد کند.پس تا آن روز باید مبارزه کرد و هر که مبارزه 

نکند محکوم به لعنت است

                                                  به امید دیدار حق 

بگذار که در حسرت ديدار بميرم

 دوست داشتن است،قشنگ ترین روزهایم را به پای ساده ترین دقایقت خوام ریخت.

                   شب شد خورشيد رفت.آفتابگردان به دنبال خورشيد مي گشت،

                                                 ناگهان

               يک ستاره از آسمان چشمک زد،افتابگردان سرش را پايين انداخت

                                               و گفت

                                گلها هرگز خيانت نمي کنند.

واسه هر کی دل من تنگ میشه

                تا میفهمه دلش از سنگ میشه

و باور کن. هم برای تو می نویسم هم برای قلبم. تعجب

نکن که دیگه واسه چی به قلبم آخه قلب من همیشه

با توست اول تو ای دل من بس است دیگر تا کی دلخوشی

با جملاتی چون به عشق تو اسیرم برای تو می میرم

هرگز نرود یاد تو از دل من مگر آنروز که در خاک

شود منزل من و.... نه دیگر این جملات نمی تواند مرحمی

باشد بر دل زخم خورده ام. جملاتی که در نگاه اول پر از

احساس ولی در باطن .... و اینک تو ای نامهربان:شبها

چشم هایت برای من می گریست و روزها منتظر نگاه من

( واسه جور شدنش این تیکه رو گفتم ) ولی امروز فقط

برای فریب دادن بیدار می شوند ابروانت چون کمندی بود

ولی امروز فقط برای ساز مخالف زدن به کار می رود

لبانت همیشه آهنگ عشق سر می دادولی امروز نغمه ی

جدائی قلبت را نگو که خانه ی عشق بود مهربان بود

پر از مهروصفاولی امروز تکه سنگی بیش نیست دستانت

که در سردترین لحظاتم تنها امید دهنده و گرمابخش

وجودم بود امروز در سرد ترین لحظاتم یادم نمی کند

چه رسد.....نه دیگر امروز نه ترانه ای می خواهم نه

شاخه گلی برای دلخوشیم آخه عشق که تو این زمونه

معنایی نداره نه دیگه نمی خواهم از من کدن التماس یا

که توصیف کنندمرا همچون گل یاس.....

نه دیگر عاشق شدن کار بیهوده ای است نه دیگر عاشق

نمی شوم ساده ام دیوانه نمی شوم دیوانه شدم لیلی نمی شوم

لیلی شوم مجنون نمی خواهم . ولی نمیدانم چرا نمی شود عاشق

نشد. به هر حال نوشتم و در پایان می نویم ای که خواندی

حرفهای دلم را من هنوز عاشقتــــــــــــــم.........

هنوز عاشقتـــــم...

آره همونی که همیشه عاشقته:دیوونه ترین عاشق دنیا